را بر ايشان قوت بخش ، و سالهايشان را مانند سالهاى ( قحطى زمان ) يوسف مقرر بدار ) » . پس خداى ايشان را به خشكسالى و از بين رفتن روزيها مبتلا ساخت ، چنان كه مالكان آن بوستان را با سوزاندن آن و از بين بردن روزيهايشان از آن بوستان ، مبتلا ساخت و اعشى در سخنى كه دارد ، مثل چنين بوستانى را وصف كرده و گفته است : [ از بحر خفيف ] 954 جار فيه باقى العقاب فاضحى * بائد النّخل يفضح الجرّاما « 13 » 955 فتراها كالحبش تسفعها الني . . . * . . . ران سودا مصرّعا و قياما « 14 » و در معناى صريم در ( گفتار خداى فاصبحت كالصّريم ) گفته شده : « صريم به معناى مصروم ( : مقطوع ) » است يعنى هر چه ميوه در آن بوستان بوده از بين رفته و گويى قطع شده است و وجه اول ( از معانى صريم ) در تاويل آيه روبه‌راه‌تر است .

--> ( 13 ) - در ديوان اعشى ( بجاى باقى العقاب ) نافى العقاب ضبط شده است . ( 14 ) - در نسخه اصل چنين است اما در ديوان او ( بجاى كالحبش تسفعها ) كالخشن تسفحها ضبط شده است .